Οι καταυλισμοί
 

   

Επειδή η Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ήθελε να ελέγχει πλήρως τις φυλές των Ινδιάνων και να τις περιορίσει σε καθορισμένα όρια για την καλύτερη διατήρηση της τάξης, υιοθέτησε την πολιτική της τοποθέτησής τους σε περιοχές δικές τους, που ονομάσθηκαν «καταυλισμοί».

Αυτό το βήμα ανάγκασε τους γηγενείς να αντιληφθούν τα οφέλη της μόνιμης εγκατάστασης σε ένα μέρος και να εξαρτούν την επιβίωσή τους από τη δική τους οικοτεχνία παρά από τα πιο αβέβαια προϊόντα του κυνηγίου. Ένας Νόμος του Κογκρέσου που ψηφίστηκε το 1877, δεν αναγνώριζε πλέον τις Ινδιάνικες φυλές ως ξεχωριστές κοινότητες και επέτρεπε τη διαίρεση όλων των φυλετικών γαιών και των καταυλισμών με τέτοιο τρόπο, ώστε κάθε μέλος της φυλής να μπορεί να κατέχει ένα ξεχωριστό κλήρο. Πολλοί από αυτούς τους κλήρους είχαν σημαντική αξία και οι κάτοχοί του δεν ήταν κατά κανένα τρόπο αδικημένοι, τουλάχιστον σε υλικό επίπεδο.

Συνολικά η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών προς τους Ινδιάνους υπαγορευόταν από τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά, αλλά δεν έλειψαν και περιπτώσεις στις οποίες Ινδιάνοι  οδηγήθηκαν σε άγονες περιοχές, αφού η πίεση των λευκών αποίκων συχνά εξανάγκαζε την Κυβέρνηση να αποσπάσει από τον Ερυθρόδερμο τη γη που του είχε αρχικά  παραχωρηθεί.

 



Ιστορία